(نام کامل آن شرح حال شخصی دیوید کاپرفیلد) رمانی نوشتة چارلز دیکنز، که در 1849 تا 1850 بهصورت دنبالهدار و در 1850 در قالب کتاب منتشر شد. براساس نظر ادمند ویلسون، منتقد ادبی، شاید لحن دیکنز در فصلهای مربوط به دوران کودکی- «لحنی مسحورکننده که او هرگز در گذشته تجربه نکرده بود و در آینده نیز تجربه نکرد»- سبب برجستگی این کتاب باشد. این اثر بیشتر به این دلیل و نیز بهخاطر حالت سرگذشتگونهاش همواره در زمرة معروفترین رمانهای دیکنز و «بچة عزیزکرده» خود او بوده است. کتاب دربردارندة اطلاعاتی از خودزندگینامة دیکنز است که پیشتر نگارش آن را آغاز ولی بلافاصله رها کرده بوده است و با زاویة دید اول شخص، که روش جدیدی برای نویسنده بهشمار میرفت، نوشته شده است. گرچه شخصیت کاپرفیلد از جهات مختلف با خالقش فرق دارد، اما دیکنز بسیاری از تجربههای مهم دوران کودکی خود مانند کار در کارخانه در زمان حبس پدر، تحصیل در مدرسه، علاقه به ماریا بیدنل (زنی با مشابهت زیاد به دورا اسپنلو) و (از همه بهاجمالتر) تغییر حرفه از گزارشنویسی پارلمانی به رماننویسی موفق را در این اثر مورد استفاده قرار میدهد.
