(ت. بیتلحم، یهودا- و.حدود 962 پیش از میلاد، اورشلیم) دومین پادشاه اسرائیل که از تقریباً 1000 پیش از میلاد تا زمان مرگش حکومت کرد و سلطنت یکپارچهای با مرکزیت اورشلیم پایهگذاری کرد. او موسیقیدان و شاعر ماهری نیز بود. بنا به اعتقاد یهودی، او به پادشاه ایدهآل و مؤسس سلسلة ماندگاری که انتظار نجات قوم بنیاسرائیل در حول آن شکل میگرفت و برآورده میشد تبدیل شد. چون او نماد وفای عهد در آینده بود، نویسندگان عهد جدید تأکید کردهاند که حضرت مسیح از اعقاب داوود است. او همچنین در سنت اسلامی محترم شمرده شده است. داوود کار خود را با سمت دستیار در دربار شائول، نخستین پادشاه اسرائیل، آغاز کرد و دوست صمیمیِ پسر و وارث شائول به نام یوناتان و شوهر دختر او میکال شد. او سرانجام پادشاهی بر یهودا و خیلی زود بر همة اسرائیل یافت. اورشلیم را تصرف کرد و آن را پایتخت قلمرو یکپارچة خود قرار داد. از میان فرزندان او آبشالوم برجسته بود، که در مقابل پدر دست به شورش زد و فرماندة جنگِ داوود او را کشت. از جمله دیگر حوادث دوران زندگی داوود رابطة نامشروع با بتشبع و قتل شوهرش اوریا بود. عشق داوود و یوناتان، رابطة میان داوود و بتشبع و اندوه بزرگ داوود بهسبب مرگ پسرش آبشالوم موضوع بسیاری از آثار ادبی بعدی قرار گرفت.
