(ت. 12 مارس 1863، پسکارا، ایتالیا- و. 1 مارس 1938، گاردونه ریویئرا، در ساحل دریاچة گاردا) شاعر، نویسندة رمان و داستانکوتاه و نمایش، روزنامهنگار، قهرمان جنگ و رهبر سیاسی که نویسندة پیشروی ایتالیا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بود. دانونتسیو در دانشگاه رم تحصیل کرد. هنگامی که 16 ساله بود، نخستین اشعارش با عنوان «در آغاز بهار» (Primo vere, 1879) منتشر شد. اشعار آمده در «آواز نو» (Canto novo, 1882) وی از خاصیِ بیشتری برخوردار بودند و مملو از نشاط و توصیفات پرشور و احساسی بودند. در رمان خودزندگینامهای «لذت» (Il piacere, 1889)، نخستین از چندین قهرمان ابرانسان نیچهای خود را معرفی کرد و یکی دیگر از این قهرمانها را در «بیگناه» (Ľinnocente, 1892) آورد. دانونتسیو پیش از انتشار شناختهترین رمانش «پیروزی مرگ» (Il trionfo della morte, 1894) به اندازه کافی مشهور شده بود. این رمان و رمان برجستة بعدی او «باکرههای صخرهها» (Le vergini delle rocce, 1896) خودخواهیهای شرورانه و بیاخلاقی کامل قهرمانان نیچهای را توصیف میکنند. وی خلق اعجابانگیز ادبیاش را تا جنگ جهانی اول ادامه داد. مهمترین اثر شعری او مجموعة غنایی «مدح آسمان و دریا و زمین و قهرمانان» (Laudi del cielo del mare della terra e degli eroi, 1899) است. سومین مجلد مجموعه فوق «آلکوئون» (Alcyone, 1904) بازآفرینی بوها، مزهها، صداها و تجارب یک تابستانگذرانی در توسکانا است و بسیاری آن را بزرگترین اثر شعری وی محسوب کردهاند. دانونتسیو در 1894 رابطهای طولانی را با بازیگری به نام الئونورا دوزه شروع کرد و چندین نمایشنامه برای وی نوشت که بهویژه تراژدیهای «فرانچسکا دا ریمینی» (Francesca da Rimini, 1901/ اجرا 1901) و «ژوکوندا» (La Gioconda, 1899/ اجرا 1899) از آن جمله است. وی در نهایت دوستی خود با دوزه را خاتمه داد و در رمان شهوانی «آتش» (Il fuoco, 1900) روابط نزدیکشان را تصویر کرد. بزرگترین نمایشنامة او «دختر یوریو» (La figlia di Iorio/ اجرا 1904) بود که نمایش منظوم قویای از ترس و خرافات دهقانان آبروتسی است. چند نمایشنامه جدید و یک رمان کارهای بعدی او بودند، اما این کارها نتوانستند مخارج زندگی تجملگرایانهاش را برآورده کنند و بدهکاری مجبورش کرد تا در 1910 به فرانسه بگریزد. هنگامیکه جنگ جهانی اول آغاز شد، به ایتالیا بازگشت تا با شدت بر ورود کشورش به جنگ تأکید کند و پس از اعلان جنگ ازسوی ایتالیا، خود را درگیر آن کرد. در 1919 دانونتسیو و حدود 300 تن از حامیان وی در مقابله با معاهدة ورسای، لنگرگاه دالماتسیایی فیومه (ریِکا در کرواسی امروزی)، که دانونتسیو معتقد بود حقاً از آن ایتالیا است، را به تصرف در آوردند. دانونتسیو تا دسامبر 1920 در جایگاه فرمانروایی مستبد بر فیومه حکمرانی کرد و در آن زمان قوای ارتش ایتالیا او را مجبور به کنارهگیری از حکومت کردند. در 1924 لنگرگاه فیومه متعلق به ایتالیا شد. پس از آن دانونتسیو فاشیستی پرحرارت شد، اما نتوانست تأثیر چندانی بر سیاست ایتالیا بگذارد. زندگی پرهیجان دانونتسیو او را به چشمگیرترین شخصیت روزگار خود تبدیل کرد. مشخصه آثار ادبی او نگرش خودمحوری، سبک فصیح و خوشآهنگ، و تأکید فوقالعاده بر خشنودی دنیوی است.
