نام مستعاراو نیکالای آرژاک (ت. 15 نوامبر 1925، مسکو، جمهوری فدراتیو روسیه، اتحاد جماهیر شوروی- و. 30 دسامبر 1988، مسکو) شاعر و داستان کوتاهنویس روسی که به جرم مخالفت علیه شوروی در محاکمة جنجالی 1966، که نشانة آغاز دور جدیدی از سرکوب ادبی در اتحاد شوروی گشت، محکوم شد. دنیل از 1943 تا 1944 در ارتش روسیه خدمت کرد که در آن بهشدت مجروح شد. در 1951 از دانشکدة ایالتی تربیت معلم مسکو فارغالتحصیل شد. از 1951 تا 1957 ادبیات روسی تدریس میکرد و با کار ترجمه تلاش میکرد تا از زبان ملیتهای مختلف شوروی پیکرة ادبی واحدی ایجاد کند. در طی این مدت چند داستان کوتاه ضداستالینی را پنهانی به پاریس فرستاد که تحت نام مستعار نیکالای آرژاک با عنوان «صدای مسکو» (Govorit Moskva, 1962) منتشر شدند. در این کتاب در داستان همعنوان با آن، دولت شوروی جنایت را در «روز جنایت عمومی» مجاز اعلام میکند، اما این روز بدون حادثه میگذرد که تأکیدی بر بیتوجهی شهروندان روسی است. محاکمة چهار روزة غیرعلنی مشترک دنیل و آندره سیناوسکی، که طی آن هیچ گواهی از جانب آنها پذیرفته نشد، اعتراض دهها تن از نویسندگان روسی و غربی را برانگیخت. دنیل پس از اینکه پنج سال محکومیت کار اجباری (1966-1970) را گذراند در کالوگا و مسکو بهعنوان مترجم کار کرد و مجموعة دوزبانهای با عنوان «سرودههای زندان» (Tyuremnyye sitkhi/ Prison Poems) را منتشر کرد. تعدادی از اشعارش در 1988 برای نخستینبار در اتحاد شوروی منتشر شد.
