(ت. 5 اکتبر 1923، اِلوْکارلِبو، سوئد- و. 4 نوامبر 1954، انِبوبَری، نزدیک استکهلم) نویسندة داستان کوتاه، رمان و نمایشنامه اهل سوئد که آثارش بیانگر حس تشویش مربوط به هستی، رایج در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، بود. داگرمان در سمت ویراستار یک روزنامة طرفدار سندیکالیسم مشغول بهکار شد. همچنین با دو مجلة ادبی 40-tal (1947- 1948) و Prisma (1948-1950) همکاری میکرد. با نمایشنامة «محکوم به مرگ» (Den dödsdömde, 1948) به یک موفقیت مهم دست یافت. این نمایشنامه همچون رمانهای «مار» (Ormen, 1945) و «جزیرة محکومان» (De dömdas ö,1946) به ترور و نیاز به مقابلة مستقیم با آن به منظور رسیدن به پیروزی میپردازد. هر سة این آثار در سبکی بهشدت اکسپرسیونیستی به نگارش درآمدهاند. رمان او تحت عنوان «کودک مشتعل» (Bränt barn, 1948) مطالعهای روانشناختی است بر روی ارتباط مردی جوان با پدرش و معشوقة او. نوشتههای دیگر داگرمان شامل مجموعه داستانی است با نام «بازیهای شبانه» (Nattens lekar, 1947) و «خزان آلمانی» (Tysk höst, 1947) که یک اثر غیرداستانی دربارة آلمان پس از جنگ است و یک نمایشنامه با عنوان «در سایة مارت» (I Skuggan av Mart, 1949). آخرین کتاب او اثر منثوری است با عنوان «هزار سال با خدا» (Tusen år hos Gud, 1954) که پس از خودکشیاش منتشر شد.
