کمدی پنج پردهای اثر ویلیام شکسپیر، یکی از نمایشهای دورة آخر وی که اولینبار در 10ـ 1609 اجرا و در 1623 در قطع رحلی منتشر شد. سیمبلین، که در عالم پیش از مسیحیت جریان دارد، موضوع اصلی خودش را، که شرطبندی شوهری روی وفاداری همسرش است، از «دکامرون» (Decameron) اثر جووانی بوکاتچو میگیرد. در این نمایش سیمبلین، پادشاه انگلستان، تکلیف میکند که دخترش ایموگن باید با پسرخواندهاش ازدواج کند. اگرچه ایموگن پنهانی با پوستموس ازدواج کرده است. وقتی سیمبلین به این راز پی میبرد، پوستموس را تبعید میکند. پوستموس به رم میرود. در آنجا یاچیمو را ملاقات میکند و روی عفت و پاکدامنی ایموگن شرطبندی میکند. با کلک و حقه یاچیمو از ایموگن علامتی و نشانهای میگیرد که او برای متقاعد کردن پوستموس از بیوفایی ایموگن استفاده میکند. پوستموس خدمتکاری را برای ایموگن میفرستد، اما خدمتکار بهجای انکار او را از نقشه آگاه میکند و او خودش را به شکل پسری جوان درمیآورد و به سمت رم به راه میافتد. ایموگن در ویلز راه خودش را گم میکند و با لرد بلاریوس و دو برادرش، که او فکر میکرد مردهاند، برخورد میکند (بلاریوس پسران سیمبلین را به تلافی تبعید ناحقاش ربوده بود). پوستموس (که رم را ترک کرده است)، ایموگن و برادرانش درگیر پیشروی ارتش رم میشوند که برای جمعآوری خراجی روانه شده بودند که سیمبلین پرداخت آن به رم را رد کرده بود. نیروهای درگیر و ارتش سیمبلین بیشتر بهخاطر شجاعت پوستموس و ایموگن دوباره به هم میپیوندند و سیمبلین با آنها و بلاریوس آشتی میکند.
