نام کامل او، خوئان د لا کوئوا د گاروسا (ت. حدود 1550، سویل [اسپانیا]- و. 1610، سویل) نمایشنامهنویس و شاعر اسپانیایی، یکی از اولین نویسندگان اسپانیایی که از قالبهای کلاسیک جدا شد و از موضوعات ملی و تاریخی استفاده کرد. کوئوا با چاپ نمایشهایش و بنابراین انتقال نمونههای بکر ولو معمولی نمایش اسپانیایی به آیندگان، با معاصرینش تفاوت دارد. نمایشهای کوئوا در مجموعة «اولین قسمت کمدیها و تراژدیها» (Primera parte de las comedias y tragedias, 1583) شامل آثاری نظیر «تراژدی آژاکس تلامون» (Tragedia de Ayax Telamón) و «تراژدی مرگ ویرجینیا» (Tragedia de la muerte de Virginia) از موضوعات یونانی- رُمی کمک گرفت. کوئوا بهخصوص در اقتباس از افسانههای اسپانیایی قرون وسطا و ترانههای عامیانه مهارت داشت. «تراژدی هفت شاهزاده از لارا» (Tragedia de los siete infantes de Lara, 1588) و «مرگ پادشاه دون سانچو» (La muerte del rey don Sancho, 1588) را بعدها لوپه د وگا و رماننویسهای رمانتیک استفاده کردند و رسالهاش در باب شعر با نام «نمونه شاعرانه» (Ejemplar poético, 1606) پیشینة مهمی برای «هنر جدید نوشتن آثار کمدی» (Arte nuevo de hacer comedias)اثر وگا بود. نمایشهای مهم دیگر کوئوا شامل کمدیهای هجوآمیز اسطورهای «تاراج رُم و مرگ دوک بوربون» (El saco de Roma y muerte de Borbón) و «سخنچین» (El infamador, 1581) است.
