نام کامل او جیمز وینسنت (ت. 23 آگوست 1911، کامبرلند، مریلند امریکا- و. 30 مارس 1985، والتم، مساچوستس) شاعر و منتقد ادبی آنتیمدرنیست امریکایی که شعر موجز و نیشدار وی مملو از حزن و بذلهگویی است. کانینگم شعر را نزد ایور وینترز در دانشگاه استنفورد آموخت. وی قبل از تدریس ثابت در دانشگاه براندیس در 1953، در چندین دانشگاه تدریس کرد. «سکاندار» (The Helmsman, 1942) و «قاضی عصبانی است» (The Judge Is Fury, 1947) آمیختهای از اشعار اولیه و اشعار پخته و سنجیدهاش را ارائه میدهد. «در جستوجوی اُپال: تفسیری درباره سکاندار»(In The Quest of the Opal: A Commentary on "The Helmsman") توضیح میدهد چرا مدرنیسمِ شعرهای اولیهاش را رها کرده است. کانینگم در دهه 1950 دو جلد شعر کوتاه طنز نوشت: «دکتر درینک» (Doctor Drink, 1950) و «بیاهمیت، مبتذل و بلندمرتبه» (Trivial, Vulgar and Exalted, 1957). «به چه غریبههایی با چه خوشآمدی» (To What Strangers, What Welcome, 1964) سلسلهای از اشعار کوتاه دربارة سفرهایش به ایالات غربی امریکا است. در میان مجموعه شعرهای دیگر کانینگم «طرد قافیه»(The Exclusions of a Rhyme, 1960)، «مقداری نمک» (Some Salt, 1967)، و «مجموعة اشعار و طنزهای جی. وی. کانینگم» (The Collected Poems and Epigrams of J.V Cunningham, 1971) دیده میشود. او همچنین «مجموعه مقالههای جی. وی. کانینگم» (The Collected Essays of J.V. Cunningham, 1976)را منتشر کرد.
