(ت. 7 دسامبر 1784، کِر، دامفریشر، اسکاتلند- و. 30 اکتبر 1842، لندن، انگلستان) شاعر اسکاتلندی، عضو برجسته انجمن همکاران مجله London Magazine در دوران شکوفایی آن در اوایل دهه 1820. کانینگم آثار سر والتر اسکات را خواند و با تشویقِ رابرت بِرنز (پدر دوستش)، خودش شروع به نوشتن کرد. بعد از چاپ تعدادی از اشعار، که ظاهراً در غالب بالادهای قدیمی در «باقیمانده آوازهای نیتسدال و گالُوِی» (Remains of Nithsdale and Galloway Songs, 1810) بودند، او به لندن رفت و در آنجا در حین کار در کسوت دستیار مجسمهساز و ویراستار به نوشتن ادامه داد. او بالادها و داستانهای قدیمی را جمعآوری و ویرایش کرد و با عنوان «قصههای قدیمی دهقانان انگلیسی و اسکاتلندی» (Traditional Tales of the English and Scottish Peasantry, 1822) و «آوازهای قدیمی دوران اسکاتلند» (The Songs of Scotland, Ancient and Modern, 1852) منتشر کرد. اشعار عاشقانه وی، گرچه از خلاء ناخودآگاهی بالاد واقعی رنج میبرد، اما بهسبب ریتم و فصاحت کلامیشان در یادها مانده است. او همچنین «زندگی بلندآوازهترین نقاشان، مجسمهسازان و معماران بریتانیایی» (The Lives of the Most Eminent British Painters, Sculptors, and Architects, 1829- 1833) را در 6 جلد نوشت و «آثار رابرت برنز» (The Works of Robert Burns, 1834) را ویرایش کرد و در مقدمه آن بیوگرافی برنز را آورده که حاوی اطلاعات جدید بسیار ارزشمندی است.
