(ت. 20 ژانویه 1866، سانتا ریتا دو ریو نگرو، برزیل- و. 15 آگوست 1909، ریو دو ژانیرو) نویسنده برزیلیِ روایت تاریخیِ کلاسیک «شورش در مناطق دورافتاده» (Os sertōes, 1902)، که اولین نوشته اعتراضی به نمایندگی از ساکنین فراموش شده مناطق مرزی برزیل بود. کونیا، که در اصل مهندس نظامی بود، ارتش را رها کرد تا مهندس عمران و بعدتر روزنامهنگار شود. او بهعنوان گزارشگر همراه ارتش به کانودوس، روستایی در منطقهای دورافتاده از ایالت باهیا رفت؛ جایی که آنتونیو کونسلیئیرو ناجی (ملقب به «مشاور») و پیروانش قدرت محلی خودشان را تثبیت کرده بودند. دولت برای سرکوب شورشیان، که تا آخرین نفر جنگیدند، مجبور شد پنج بار پیاپی نیروی نظامی به آنجا اعزام کند. گزارش عینی کونیا از ماجرای شورش و انتقام، وضوح و صراحت یک رمان را دارد. کونیا نه فقط حادثهای ویژه بلکه همچنین اهمیت کلیتر سرزمینهای دورافتاده با شرایط نامناسب زندگی و سکنة گستاخ آن را برای کل ملت درک کرد. او بیتوجه به باور شبهعلمی متداول قرن نوزدهم به موقعیت پستتر نژادهای مختلط (موضوعی که در ادبیات برزیل مرتب ظاهر میشود)، گزارشش را با درخواستی صریح و محکم برای اختلاط نژادی پایان میدهد.
