(ت. 17 نوامبر 1773، دبرتسن، مجارستان- و. 28 ژانویه 1805، دبرتسن) شاعر برجستة دورة روشنگری مجارستان. زندگی چوکونوی در پی واکنشها به حمله ناپلئون به اروپا و همدردیهای اولیة او با گرایشهای انقلابی، سخت شد. او بعد از فعالیتی کوتاه در کسوت استادیار کالجِ کالوینیست در دبرتسن، شاعری دورهگرد شد. پوکونوی بهخاطر دختری ثروتمند («لیلا»ی شعرهایش)، تلاش کرد شغلی ثابت برای خود دستوپا کند، اما پیش از آنکه چنین شغلی در شهر کوچکی پیدا کند، آن دختر ازدواج کرده بود. او فقیر و بیمار، به دبرتسن بازگشت و پیش از آنکه انتشار شعرهایش را ببیند، وفات کرد. علاقه اصلی چوکونوی قالبهای شعری بود. او یکی از اولین نظریهپردازان مجاری علم عروض بود و علم عروض مقفای اروپای غربی را با موفقیت با قالبهای شعری مجاری سازگار کرد. اشعار او روح دورة روشنگری را میپراکنند؛ او نمایشنامه نیز مینوشت و مؤلف اولین حماسة کمدی مجاری با نام «دروتیا» (Dorottya, 1799) بود که از قضا معروفترین کارش هم شد.
