(ت. 24 نوامبر 1861، دیشترو، برزیل- و. 19 مارس 1898، سیتیو) شاعری که چهره مهم جنبش سمبلیسم در برزیل بود. کروس ایی سوزا فرزند بردههای آزاد شده بود. اولین شعرش در 1877 چاپ شد. اما زمانیکه با محفل ادبی ریو دو ژانیرو تماس پیدا کرد، کمی بعد از 1890 موفقیتهای قابلتوجهی در حرفه ادبی بهدست آورد. سه مجموعه شعر معروف وی در دهه 1890 منتشر شد: «سپرها» (Broquéis, 1893)، «کتاب دعا» (Missal, 1893/ نثر منظوم) و «چراغهای دریایی» (Faróis, 1900). معاصرینش او را «قوی سیاه» (Cisne Negro) مینامیدند. او مهمترین شاعر و چهرة تابناک جنبش سمبلیسم بود. شعرش اصول فنی سمبلیسم فرانسه را به مضامین گرفته شده از علایق اجتماعی (عمدتاً لغو بردهداری) و رنجهای شخصی خودش پیوند میزند. شاعران جوانتر کشورش و آنهایی که درگیر جنبش مدرنیسم در امریکای لاتین بودهاند، او را بسیار تحسین کرده و از او سرمشق گرفتهاند.
