(ت. 12 دسامبر 1878، بلومینگتون، ایلینویز، امریکا- و. 5 جولای 1958، دنبری، کانتیکات) نمایشنامهنویس امریکایی که آثارش موقعیت زنان جامعة امریکا را دقیقتر از سایر نمایشنامهنویسان زمان او منعکس کرد. کراترز از دانشکده عادی دولتی ایلینویز (اکنون دانشگاه دولتی ایلینویز) در 1892 فارغالتحصیل شد و سپس هنرهای نمایشی را در بوستن و نیویورک سیتی خواند و در نیویورکسیتی روی صحنه رفت. کارش را بهعنوان یک نمایشنامهنویس در 1906 و با موفقیت اولین نمایش کاملش با عنوان «ما سه نفر» (The Three of Us) شروع کرد. در طول سه دهه بعد، برودوی هر سال بهطور متوسط یک نمایش جدید از کراترز روی پرده میبرد که این تا 1937 با نمایش «سوزان و خدا» (Susan and God, 1937) ادامه داشت. بخش اعظم نمایشها با اقبال عمومی و تحسین منتقدین مواجه شد که این موفقیتی بینظیر در بین سایر نمایشنامهنویسان زن امریکایی بود. کراترز گاهی بهطور جدی و بیشتر با شوخطبعی، خیلی از مسائل روز جامعه را وقایعنگاری میکند؛ مثلاً قانون تبعیضی را در «دنیای یک مرد» (A Man's World, 1909)، ازدواج آزمایشی را در «عقل جوان» (Young Wisdom 1914)، مسائل نسل جوانتر را در «نجیبزادگان» (Nice People, 1921)، فرویدگرایی را در «توصیف آلت»(Expressing Willie, 1922)، و طلاق را در «مثل شوهران برو» (As Hsband Go, 1931) و «وقتی بانوان یکدیگر را میبینند» (When Ladies Meet, 1932). مشخصه این موفقیتها و موفقیتهای دیگر در سادگی پیرنگ، پایانهای شاد، و گفتوگوی قوی است، که آموزش ترکیبی هوشمندانه و سرگرمی را برجسته میکنند. کمدیهای او همواره خردمندی و میانهروی را دنبال میکنند. کراترز مسئولیت کامل تمام بخشهای اجرای نمایشنامههایش، تعیین نقش بازیگران و کارگردانی بسیاری از ستارگان مطرح تئاتر معاصر را برعهده داشت. بهترین و آموزندهترین نظریة نمایشی وی در مقالة «ساختار نمایش» (The Construction of a Play)، که در کتاب «هنر نمایشنامهنویسی» (The Art of Playwriting)جمعآوری شده است، یافت میشود.
