شعری کوتاه از آلفرد لرد تنیسُن، که آن را سه سال قبل از مرگش سرود و در مجموعة «دمتر و اشعار دیگر» (Demeter and Other Poems, 1889) چاپ شد. این شعر، که توصیف سفری با قایق مسافری به جزیره وایت است، به مرگ قریبالوقوع وی و امیدهایش برای زندگی پس از مرگ میپردازد. تنیسون درخواست کرد که این شعر بهعنوان آخرین اثرش در تمام کتابهای شعرش چاپ شود.
