(ت. 19 نوامبر 1885، بروکسل، بلژیک- و. 17 مارس 1970، سن- ژرمین- آن- له، فرانسه) نمایشنامهنویس بلژیکی که بهسبب کمدیهای هجوآمیزش، که در آنها ضعفهای عادی و پیش پا افتاده بهصورت وسواسهای بزرگ بسط داده شده است، معروف شد. کروملینک آموزش بازیگری دید. کمی پس از موفقیتهای اولیه در بلژیک، از جمله در «ما دیگر به جنگل نمیرویم» (Nous n'irons plus au bois, 1906)، با نمایشنامة «قلتبان شگفتانگیز» (Le Cocu magnifique) به افتخارات بینالمللی دست یافت. این اثر در 1920 در پاریس روی پرده رفت و در 1921 فیلمی از آن ساخته شد. این نمایشنامه بارها اجرا شده و همچنان برای مخاطبان جذاب بوده است. این اثر بررسی دقیق و نافذی از حسادت جنسی شوهر جوانی است که به وفاداری همسرش سوءظنهایی دارد و از فرونشاندن این سوءظنها بهطور کامل ناتوان است. سرانجام این حس بیاعتمادی باعث میشود همسرش به او خیانت کند. از میان نمایشهای بعدی وی «دل و روده طلایی» (Tripes d'or, 1926) بسیار قابل توجه است. درست مثل قلتبان شگفتانگیز، کروملینک در برداشت و تعبیر تازهاش از موضوع خساست کمدی هجوآمیز را با جدّیت بسیار در هم آمیخته است. در این نمایش آدم خسیس هرگز نمیتواند خود را وادار کند تا بهطور درخوری به دختر توجه کند و بگوید او را دوست دارد. او در نمایش «زنی با قلبی بسیار کوچک» (Une Femme qui a le coeur trop petit, 1934) همسری کامل را ترسیم میکند که پرهیزکاری و کارآمدی بیش از حدش، همة عشق را از بین میبرد. کروملینک با نمایش «گرم و سرد» (Chaud et froid, 1934) به موضوع وفاداری زناشویی برمیگردد.
