[اسپانیایی، مشتق از creaciónبه معنی آفرینش] جنبش ادبی تجربی کوتاهی که حدود 1916 در پاریس بهوسیلة شاعر اهل شیلی، ویسنته اوئیدوورو بهوجود آمد. برای پیروان کریاسیونیزمو، وظیفه شاعر بیشتر خلق دنیایی مستقل، بسیار شخصی و خیالی است تا توصیف عالم طبیعت. شاعران خلاقیتگرا با بیباکی تصویرها و استعارهها را کنار یکدیگر میگذاشتند و اغلب واژههای بدیع بهکار میبرند و مکرر کلمات را بهطور غیرمتعارف و غیرمنطقی ترکیب میکردند. این جنبش تأثیر زیادی بر نسل پیشرو شاعران در فرانسه، اسپانیا و امریکای لاتین بهخصوص شعرای اسپانیایی خراردو دییگو و خوان لارّآ در طول دورة آنی بعد از جنگ جهانی اول گذاشت.