(ت. اول نوامبر 1871، نیوئرک، ایالت نیوجرسی، ایالات متحده- و. 5 ژوئن 1900، بادنوایلر، ایالت بادن، آلمان) نویسندة امریکایی که اولین رمانش نقطة عطفی در پرورش رئالیسم ادبی بود. او بعدها به نویسندهای ماهر در نگارش داستان کوتاه تبدیل شد. کرین، قبل از نقل مکان به نیویورک، فقط یکسال از کالج را گذرانده بود. در آنجا اولین کتابش را به نام «مگی، دختر خیابانی» (Maggie: A Girl of the Streets, 1893) نوشت. این کتاب مطالعة کاملاً واقعی و دلسوزانة دختری از یک محلة فقیرنشین بود که به خودفروشی و بعد خودکشی میرسد. در آن زمان، موضوع این داستان تکاندهنده بود و کرین آن را با اسم مستعار و با هزینة شخصی چاپ کرد. او در کسوت یک روزنامهنگار آزاد ناشناس و فقیر مبارزه میکرد، تا اینکه با هملین گارلند و منتقد مطرح ویلیام دین هاوئلز آشنا شد. در 1895، انتشار «نشان سرخ دلیری» (The Red Badge of Courage)، که بررسی امپرسیونیستی و ماهرانة وضع یک سرباز جوان بود، و اولین کتاب شعرش با نام «سواران سیاه» (The Black Riders) برای او شهرت بینالمللی به همراه آورد. کرین به یونان و سپس در کسوت خبرنگار جنگی به کوبا سفر کرد. اولین اقدامش در 1897، گزارشی دربارة شورش کوبا بود که با یک فاجعه تمام شد. کشتیای که با آن سفر میکرد غرق شد و کرین غرقشدن کشتی را گزارش کرد. سرانجام، با یک قایق بادی به همراه ناخدا، آشپز و گریسکار تا ساحل پارو زدند. نتیجة این حادثه، نگارش یکی از برجستهترین داستانهای کوتاه جهان شد: «کشتی باز» (The Open Boat). او سپس برای تهیة گزارش جنگ یونان و ترکیه، برای مجلة Journal نیویورک به یونان سفر کرد و بعد برای گزارش جنگ امریکا- اسپانیا به کوبا رفت؛ یک بار برایWorld نیویورک و سپس برای Journal پس از آن، در ساسکس انگلستان اقامت کرد. از عواقب مالاریایی که در کوبا گرفته بود، حالش وخیمتر شد و بالاخره از بیماری سل فوت کرد. استادی کرین در داستان کوتاه قابل توجه بود. او از تجربیات جوانیاش از زندگی در شهری کوچک در داستانهای «هیولا و داستانهای دیگر» (The Monster and Other Stories, 1899) و «داستانهای ویلومویل» (Whilomville Stories, 1900)؛ از تجربیات بوئری در «مادر جرج» (George's Mother, 1896)؛ از تجربیات یک سفری زودهنگام به جنوب غرب و مکزیکو در «هتل آبی» (The Blue Hotel) و «عروس به آسمان زرد میآید» (The Bride Comes to Yellow Sky)؛ دو بار از تجربههایش از جنگ داخلی در «لشکر کوچک» (The Little Regiment, 1896)؛ و از تجربیاتش در کسوت خبرنگار جنگی در کشتی باز و «آسیبها در باران» (Wounds in the Rain, 1900) استفاده کرد. آخرین اشعارش در یک مجلد به نام «جنگ، خوب است» (War Is Kind, 1899) گردآوری شده است.
