(ت. 24 دسامبر 1754، آلدبرا، سافک، انگلستان- و. 3 فوریه 1832، تروبریج، ویلتشر) نویسنده انگلیسی که داستانهای منظوم او بهخاطر جزئیات واقعگرایانهای که از زندگانی روزمرة مردم بهدست میداد، در ذهنها جای گرفت. او را آخرین شاعر اوگاستسی قلمداد میکنند؛ چرا که در بهکارگیری ادبیات قهرمانی، از سبک جان درایدن، الگزاندر پوپ و سمیوئل جانسون پیروی میکرد. کرب کودکیاش را در روستای ساحلی و بدون امکانات آلدبرا پشت سر گذاشت. در 1780 عازم لندن شد و در آنجا توانست با شعر «دهکده» (The Village, 1783) خودش را در مقام شاعری توانا مطرح کند. شعر فوق، که بهمنزلة اعتراضی به شعر بیش از حد احساسی و خیالبرانگیز (به زعم کرب) آلیور گولدسمیت با نام «روستای متروک» (Deserted Village, 1770) نوشته شد، تلاش موفقیتآمیزی بود برای افشای بدبختی و تباهی ناشی از فقر روستا. دومین اثر کرب «روزنامه» (The Newspaper, 1785) بود که بعد از آن تا 22 سال چیزی از وی به چاپ نرسید. وی در 1807 اشعار پیشین خود را به همراه «آمار دهکده» (The Parish Register) منتشر کرد که در این شعر جدید زندگی جامعهای روستایی را با دادن اطلاعات ثبتی مرگ و میر و ازدواج آنها، دلسوزانه به تصویر میکشد. از دیگر داستانهای این نظمسرا «شهرک» (The Borough, 1810)، «داستانهای منظوم» (Tales in Verse, 1812) و داستانهای تالار (Tales of the Hall, 1918) است.
