(ت. 19 آگوست 1903، شیکاگو، ایلینویز، ایالات متحده- و. 9 آگوست 1978، استیوئرت، فلوریدا) رماننویس امریکایی که داستانهایش را در رابطه با زندگی قشر متوسط جامعه امریکا مینوشت. کازنز کودکیاش را در جزیرة استیتنِ ایالت نیویورک گذراند، از مدرسة کنت (در ایالت کنِتیکت) فارغالتحصیل شد و پس از آن، در دانشگاه هاروارد به تحصیل پرداخت. به مدت یک سال در کشور کوبا مشغول تدریس شد و در همان موقع مطالب مورد نیازش را برای نوشتن رمانهای کوتاه «کابین اصلی» (Cockpit, 1928) و «پسر مکافات» (The Son of Perdition, 1929) گرد آورد. در 1931، با رمان کوتاه «کشتی سن پدرو» (S.S. San Pedro) توجه منتقدین را به خود جلب کرد. بعد از آن رمانهایی با پیچیدگی فزاینده نوشت که شخصیتهایش افراد حرفهای بودند. «آخرین آدم» (The Last Adam, 1933)، که قهرمان اصلی آن یک پزشک است؛ «مردان و رفقا» (Men and Brethren, 1936)، که زندگی کشیشِ اپیسکوپالی را به تصویر میکشد؛ دو رمان «حق و ناحق» (The Just and the Unjust, 1942) و «مسحور عشق» (By Love Possessed, 1957)، که دربارة وکیلها است؛ و «گروه تشریفات» (Guard of Honor, 1948)، که در ارتباط با افسران و کادر نیروی هوایی بود. «فردا از من بپرسید» (Ask Me Tomorrow, 1940) یک رمان خودزندگینامهای و «بچهها و دیگران» (Children and Others, 1964) یک مجموعة داستان کوتاه است. در آثار کازنز نوعی دیدگاه محافظهکارانة سیاسی- اجتماعی جریان دارد. وی در 1924 موفق به دریافت جایزه پولیتزر برای داستان گروه تشریفات شد و در 1960 مدال هاوئلز را برای بزرگترین و محبوبترین اثرش مسحور عشق از فرهنگستان هنر و ادبیات امریکا دریافت کرد. سبک و قالب داستانهای بعدی وی به پیچیدگی گرایید.
