(ت. 24 آگوست 1898، بلسانو، ایالت پنسیلوانیا، امریکا- و. 27 مارس 1989، نیومیلفرد، ایالت کانتیکات) منتقد ادبی و تاریخنگار اجتماعی امریکایی که نویسندگان نسل بعد از جنگ جهانی اول در دهة 1920 و جانشینان آنها را بهترتیب زمان ثبت کرد. از 1929 تا 1944 با مجله The New Republicدر کسوت سردبیر ادبی با رویکردی چپگرا در موضوعات فرهنگی، همکاری داشت. او نقش مهمی در بسیاری از مبارزات سیاسی و ادبی سالهای رکود اقتصادی ایفا کرد. کاولی در دانشگاه هاروارد امریکا و نیز در دانشگاه مونپلیه فرانسه تحصیل کرد. او در پاریس به انتشار مجلات کوچک Broom, Secession کمک کرد. «برگشت تبعیدی: گزارش عقاید» (Exil's Return: A Narrative of Ideas, 1934/ در ویرایش دوم 1951 با عنوان «برگشت تبعیدی: ادیسة ادبی دهة 1920») تاریخ ادبی و اجتماعی مهم نویسندگان تبعیدی امریکایی در آن دوره است. کاولی شهرت ادبی ویلیام فاکنر را با ویرایش گلچین آثار او به نام «فاکنر جیبی» (The Portable Faulkner, 1946) احیا کرد. از جمله دیگر آثار کاولی «اوضاع ادبی» (The Literary Situation, 1954)، که بررسی نقش نویسندة امریکایی در جامعه بود، و مجموعههای نقد و تفسیر «یاد ما کن» (Think Back on Us, 1967) و «خانة پرپنجره» (A Many- Windowed House, 1970) است. نامههایی که او با فاکنر رد و بدل کرده در 1966 در مجموعة «بایگانی فاکنر- کاولی: نامهها و خاطرات، 1944- 1962» (The Faulkner- Cowley File: Letters and Memories, 1944-1962) چاپ شده است. از جمله کتابهای زیادی که او ویرایش کرده «سنت فرهنگی نویسندگان امریکایی از 1910» (After the Genteel Tradition: American Writers Since 1910, 1937/ چاپ مجدد 1964) و «کتابهایی که افکار ما را تغییر داد» (Books That Changed Our Minds, 1939) هستند. «و من در پیشة نویسنده کار کردم» (And I Worked at the Writer's Trade, 1976) کتابی است که کاولی در آن تاریخ ادبی و زندگینامة شخصی را با هم ترکیب کرده است.
