نام کامل او سر نوئل پیرس کاوئرد (ت. 16 دسامبر 1899، تدینگتون، حوالی لندن، انگلستان- و. 26 مارس 1973، سنماری، جامائیکا) نمایشنامهنویس، بازیگر و آهنگساز بریتانیایی که شهرت عمدهاش از کمدیهای طنز اجتماعیِ بسیار قوی او است. کاوئرد سرخوردگی و آسیبپذیری نسل بعد از جنگ جهانی اول را بهخوبی در آثار خود نمایش میداد. علاوه بر آن از سبک احساسی و درعینحال مؤثرِ نمایشی در موزیکالهای عاشقانهاش، که رویکرد سنتی داشتند، و در نمایشنامههای حولِ میهنپرستی (و از این دست مضامین اصولی)اش بهره میجست. او در تئاتر، تقریباً همهکاره بود: تهیهکننده، کارگردان، رقاص، آوازخوان و در سینما نیز بازیگری، نویسندگی و کارگردانی میکرد. کاوئرد در 12 سالگی بهصورت حرفهای به بازیگری پرداخت. وی در خلال بازیگریاش، کمدیهای شادی چون «به عهدة خودت میگذارماش» (I' ll Leave It to You, 1920) و «اندیشة نوپا» (The Young Idea, 1923) را نوشت، اما شهرت واقعی او در کسوت نمایشنامهنویس با نوشتن «ورطه» (The Vortex, 1924) حاصل شد؛ نمایشنامهای که موفقیت چشمگیری را برای او در لندن به ارمغان آورد. «تب یونجه» (Hay Fever) اولین نمایش از کمدیهای ماندگار او بود که در 1925 در نیویورک و سال بعد از آن، در لندن به اجرا درآمد. دهه 1920 را کاوئرد با محبوبترین نمایشنامه موزیکال خود به نام «شیرینی تلخ» (Bitter Sweet, 1929) به پایان رساند. یکی دیگر از کمدیهای کلاسیک این نمایشنامهنویس، «زندگیهای خصوصی» (Private Lives, 1930) است که بارها به روی صحنه آمد و در آن، مانند «نقشهای برای زندگی» (Design For Living, 1933) محیطی پیشرفته به همراه شخصیتهایی نمایش داده میشود که اهمیت فراوانی برای حضور یا عدم حضور دیگران در اطرافشان قائلاند. نمایش فضای باز «کاروان» (Cavalcade, 1931) درباره تاریخ بریتانیا و زندگی خانوادهای انگلیسی نوشته شد که دوره جنگ بوئر تا پایان جنگ جهانی را تجربه میکنند. موفقیت دیگر کاوئرد در «امشب ساعت 30: 8» (Tonight at 8:30, 1936) رقم خورد که مجموعهای بود از چند نمایشِ تکپردهای که او و همبازی تقریباً همیشگیاش گرترود لارنس، آن را اجرا کردند. وی یکی از نمایشهای کوتاه خود به نام «زندگی آرام» (Still Life) را بازنویسی کرد و در قالب فیلمنامهای با نام «رویارویی کوتاه» (Brief Encounter, 1946) ریخت. کمدیهای «خندة حال» (Present Laughter, 1939) و «روح فارغالبال» (Blithe Spirit, 1941/ فیلم، 1945؛ نسخه موزیکال آن با نام «ارواح سرخوش»، 1964) را جزو برترینهای او میدانند. «مجموعه داستانهای کوتاه» (Collected Short Stories) کاوئرد در 1962، و چند سال بعد، منتخب آثار او با عنوان «سفر بخیر» (Bon Voyage) در 1967 انتشار یافت؛ همچنین از وی رمانی شاد به نام «تجمل و شکوه» (Pomp and Circumstance, 1960) و منظومهای با عنوان «وقت آن نرسیده، احمق» (Not Yet the Dodo, 1967) به چاپ رسید. وی در خودزندگینامهاش با عنوان «نشانه حاضر» (Present Indicative, 1937) از تولد تا 1931 را به رشته تحریر درآورد و ادامه آن را، که مربوط به دوران جنگ میشد، در «آیندة مبهم» (Future Indefinite, 1954) قلم زد؛ «گذشته مشروط» (Past Conditional) عنوان جلد سوم این خودزندگینامه بود که با مرگ وی ناتمام ماند. از جمله آهنگهای مطرح کاوئرد اینها هستند: «سگهای دیوانه و مردان انگلیسی»، «دوباره میبینمت»، «روزی مییابمت»، «بیچاره دختربچه ثروتمند»، «شیفته آن پسر» و «مهمانی شگفتانگیز». کاوئرد در 1970 به کسب مقام شوالیهگی و عنوان سر نائل شد. وی سالهای آخر عمر را اغلب در سوئیس و دریای کارائیب بهسر برد.
