رمانی از اونوره د بالزاک، که در 1847 آن را با عنوان Le Cousin Ponsمنتشر کرد. این رمان از جمله رمانهای مجموعه «کمدی انسانی» (La Comédie humaine) بالزاک است و غالباً به همراه رمان دیگر وی یعنی «دخترعمو بِت» و در کتاب واحدی با عنوان «بستگان فقیر» (Les Parents pauvres) عرضه میشود. این اثر یکی از آخرین و برترین رمانهای بالزاک دربارة جامعة شهری فرانسه است و داستان نوازنده فقیری به نام سیلوَن پونس را نقل میکند که بهوسیلة بستگان ثروتمندش فریفته شده و مجموعه هنری و عتیقهجات باارزش خود را از دست میدهد. شخصیت پسرعمو پونس در این داستان، برخلاف شخصیت دخترعمو بت در داستان نظیرش، دست به انتقامجویی (از کسانی که تحقیرش کردند) نمیزند، مظلومانه از تحلیل رفتن سلامت خود رنج میبرد و در نهایت میمیرد. بالزاک در اینجا نشان میدهد که ای بسا ضعیفانی که در جامعهای که تنها به مادیات بها میدهند پایمال خودخواهی دیگران میشوند.
