کتابی از سارا اورن جوئت، که زندگی در روستایی خیالی در سواحل ایالت مِین را با ارائه مجموعهای از توصیفات کوتاه به نمایش میگذارد. این اثر، که در 1896 به چاپ رسیده، نمونه تحسینبرانگیزی از داستانهای با موقعیت و جلوه محلی است. این کتاب، که بهخاطر توصیف جذاب ولی غیراحساساتیاش از شهر دانِت لَندینگ و اهالی آن توجه بسیاری را به خود جلب کرد، شامل داستان زندگی تعدادی از مردم این منطقه است و از زبان مسافر تابستانی گمنامی روایت میشود که داستان زندگی شهروندان را به هم مرتبط میکند و دربرگیرنده اصطلاحات زبانی، آداب و رسوم، خلقیات و بذلهگوییهای خاص ایالت مین است. از جمله برخی از این اشخاص عبارتانداز: صاحبخانه راوی، خانه المیرا تاد که بیوهای است با قدرت درونی بالا؛ دریانوردی بازنشسته به نام کاپیتان لیتلِپیج که مخالف سبک زندگی مدرن است؛ خانم بلکت که مادر مهربان خانم تاد است؛ ویلیام، برادر خانم تاد؛ و پیرمردی تنها به نام ایلایجا تیلی که قبلاً ماهیگیر بوده است. کتاب فوق حس انزوا و روح جمعی این شهر کوچک رو به زوال را در ذهن برمیانگیزد، جایی که هدف اصلی همة اهالی یادآوری و زنده نگهداشتن مصرانه ارزشها و خاطرات گذشته است.
