(ت. 29 دسامبر 1921، ولیکا درِنووا، صربستان) رماننویس، مقالهنویس و سیاستمدار صرب که رمانهای تاریخی دربارة مصیبتهای مردم صرب نوشته است. چوسیچ پس از تحصیل در مدرسه کشاورزی در جنگ جهانی دوم، در جبهة کمونیستهای یوگسلاو، مشهور به پارتیزانها، جنگید و از آن موقع به بعد، به عضویت هستة مرکزی حزب کمونیست درآمد. در 1968، وی را بهخاطر ناسیونالیسم شدید صربیاش از حزب اخراج کردند. وی در دهة 1990 و در پی جدایی کروواسی و اسلوونی از یوگسلاوی مجدداً و علناً وارد سیاست شد و ریاست جمهوری کشورش را برعهده گرفت. در رمانهایی مانند «خورشید دور است» (Daleko je sunce, 1951) و «تقسیمها»، (Deobe, 1961) در سه جلد، به تحلیل جنبش مقاومت و بسیاری از دیگر جنبههای حضور صربها در جنگ جهانی دوم میپردازد. در داستان «ریشهها» (Koreni, 1954) دربارة مراحل استقلال یافتن صربها از امپراتوری عثمانی در قرن نوزدهم سخن میگوید. از دیگر رمانهای نخستین او «حکایت» (Bajka, 1966) است. در حماسة چهارجلدی «زمان مرگ» (Vremi smrti, 1972-79) شخصیتهای داستان ریشهها مجدداً و اینبار در موقعیت داستانی جنگ جهانی اول ظاهر میشوند. چوسیچ در سهگانة خود به نام «زمان بدی» (Vreme zla, 1990-91) اتفاقات صربستان را در فضای کلی قرن بیستم بازگو میکند؛ این کتاب حاوی سه داستان به نامهای «گناهکار» (Grešnik, 1985)، «مرتد» (Otpadnik, 1986) و «مؤمن» (Vernik, 1990) است.
