(ت. 10 می 1936، آریزونا، ایالات متحده) شاعر افریقایی- امریکایی که عمدتاً از آنجا مورد توجه قرار گرفت که اشعارش را خود اغلب به همراه موسیقی جاز آوازخوانی میکرد. وی از سال 1964 تا 1970 به کارگردانی نمایش در شرکت واتس رپرتوری مشغول بود. اولین دفتر اشعار کورتز به نام «پلههای پیشاب گرفته و وسایل مرد میمونی» (Pissstained Stairs and the Monkey Man’s Wares, 1969) بود. موضوعاتی چون عشق ناقص و رابطه جنسی غیرعاشقانه، و بزرگان موسیقی جاز از بسی اسمیت تا اورنت کولمن، شوهر سابق کورتز، در آن آمده بود. کورتز با دفتر شعر «فستیوالها و خاکسپاریها» (Festivals and Funerals, 1971) به مسائل اجتماعی فراگیرتر مانند جایگاه هنرمند در سیاست انقلابی رو آورد. «جای نیشتر» (Scarifications, 1973) انتقادی تند بر جنگ ویتنام است و با استفاده از رمانتیسمی نو درباره سفری به افریقا نوشته شده است. تصاویر مداوم توأم با خشونت و تلفیقِ خیرهکنندة آنها بهوسیله کورتز، غالباً منجر به ایجاد تخیلات سوررئالیستی در خواننده میشود که خود، در کنار فراز و فرود هماهنگ مصراعها، تأثیر خواندن شعر او را بیشتر میکند؛ این موضوع را میتوان با گوش دادن به «جشنها و تنهاییها» (Celebrations and Solitudes, 1975)، که نخستین از چندین اجرای صوتی او است، بهراحتی فهمید. برخی از آثار بعدی این شاعر «خونلختهها: شعرهای جدید و منتخب» (Coagulations: New and Selected Poems, 1984)، «طبلهای فراگیر» (Everywhere Drums, 1990) و «گیرایی شاعرانه» (Poetic Magnetic) نام دارند.
