نام مستعارِ خولیو دنیس (ت. 26 آگوست 1914، بروکسل، بلژیک- و. 12 فوریه 1984، پاریس، فرانسه) نویسندة آرژانتینی رمان و داستان کوتاه که در آثار خود سؤالات ماهوی را با فنون نویسندگی تجربی تلفیق کرد. کورتاسار در آرژانتین درس خواند و در همانجا به شغل معلمی و مترجمی پرداخت. نخستین مجموعة داستان کوتاه او، «جانورنامه» (Bestiario, 1951)، وقتی منتشر شد که تازه در پاریس سکنی گزیده بود. وی در 1981 تبعة کشور فرانسه شد و درعینحال تابیعت آرژانتینی خود را نیز حفظ کرد. دیگر مجموعه داستان کوتاه کورتاسار «پایان بازی» (Final del juego, 1956) بود و بعد از آن داستان «سلاحهای پنهان» (Las armas secretas, 1958) از او منتشر شد. برخی از داستانهای وی تحت نام «پایان بازی و دیگر داستانها» (End of the Game, and Other Stories, 1961) به زبان انگلیسی ترجمه شد. در «جوینده» (El perseguidor)، که یکی از داستانهای مجموعه سلاحهای پنهان است، شخصیت اصلی داستان معرف بسیاری از خلقیات شخصیتهای بعدی کورتاسار است. قهرمانهای کورتاسار کسانیاند که در راه دستیابی به کمال هنری و در مقابله با گذر زمان ناچار به تحمل رنجهای فراطبیعی میشوند؛ این عامل در کنار مردود شمردن ارزشهای قرن بیستم از سوی کورتاسار، ذهنیت اصلی او را در داستانهایش تشکیل میدهد. شاهکار نویسنده، «لیلی» (Rayuela, 1963)، رمانی است با طرح ناتمام؛ به این معنا که خواننده میتواند بخشهای مختلف داستان را مطابق طرح تجویزشده از سوی مؤلف بازچینش کند. کورتاسار داستانهای شوخطبعانه و فکاهی خود را، که میان سالهای 1952 و 1959 نوشته بود، در اثری به نام «داستانهای کرونوپیوها و فاماها» (Historias de cronopios y de Famas, 1962) گرد آورد. از دیگر آثار وی «همة شکلهای در گذشتة آتش» (Todos los fuegos el fuego, 1966) و «کتابچهای برای مانوئل» (Libro de Manuel, 1973) هستند.
