(ت. 20 آگوست 1625، روئان، فرانسه- و. 8 دسامبر 1709، لِزاندلی) نمایشنامهنویس فرانسوی، برادر کوچک نمایشنامهنویس بزرگ و کلاسیک فرانسه (پیئر کورنی) که در جای خود شاعر شورانگیز بسیار موفقی بود و با نوشتههایش به اثبات تئاتر کلاسیک فرانسه بهعنوان یک ژانر ادبی کمک کرد. کورنی از 1656 تا 1678 بیش از شانزده تراژدی نوشت. نخستین آنها، «تیموکرات» (1656Timocrate,)، از جمله نمایشهای موفق قرن بود. بهترین نمایشنامه او تراژدی «هزارتو» (Ariane, 1672) است. علاوه بر اینها، کورنی در زمینة اپرا و نمایش غنایی و همینطور در زمینة کمدی سبک اسپانیایی «زندانبان خود» (Le Geôloer de soi- même, 1655)، که در آن زمان محبوبیت یافت، دست به نوآوری زد. کورنی در وقتشناسی شامهای قوی داشت و در اعمال ماهرانة جلوههای نمایشی صاحب ذوق بود. وی با استفادة وسیع از ابزار ماشینی در صحنههای آثار مؤخرش سعی در افزایش قابلیتهای تراژدی داشت و بدینترتیب نقش عمدهای در پیشرفت نمایش ایفا کرد. کورنی در 1685 عضو فرهنگستان زبان فرانسوی شد و به جمع دستاندرکاران گردآوری یک فرهنگ دانشنامهای پیوست.
