(ت. 1522، آمستردام، [هلند]- و. 29 اکتبر 1590، خوئودا) شاعر، مترجم و نمایشنامهنویس هلندی که برای اولینبار ارزشهای اومانیستی را به زبان بومی نوشت. نثر صریح و بیتکلف او در مقابل سبک بلاغیونِ (Rederijkers) همعصرش قرار داشت و بعدها الگویی شد برای نویسندگان بزرگ هلند در قرن هفتم. کتاب «آوازها» (Leideknes) نشان میدهد که چگونه وی به اولویتِ محتوا بر صورت و نه صورت بر محتوا، پایبند است. کورنهرت آثار سیسرو، سنکا و بوئتیوس را به زبان هلندی ترجمه کرد. ترجمة وی از اودیسة هومر، با نام «سرگردانیهای اولیس» (De dolinghe van Ulysse, 1561)، نخستین اثر برجسته به زبان هلندی در اوایل دورة نوزایی است. در این اثر میتوان قدرت صور خیال و توصیفات احساس برانگیز مترجم را بهوضوح دید، عناصری که در تألیفات خود شاعر بهچشم نمیخورد. نمایشنامههای کورنهرت، تمثیلی و تعلیمی هستند؛ از آن جمله است «کمدی اسرائیل» (Comedie van Israël, 1575)، که هلند در بند مادیات و متظاهر آن زمان را مورد انتقاد قرار میدهد. کورنهرت در مشهورترین اثر منثورش، رسالة اخلاقیِ «هنر فرهیخته» (De wellevenskunste, 1586)، عشق معنوی را تنها راه رسیدن به حقیقت میداند.
