(ت. 20 مارس 1805، لِستر، لسترشر، انگلستان- و. 15 ژوئیه 1892، لینکلن، لینکلنشر) نویسندة انگلیسی که حماسة سیاسی او به نام «اعراف خودکشتگان» (The Purgatory of Suicides, 1845) توانست اصول جنبش چارتیسم را، که اولین جنبش منحصراً کارگری ملی بریتانیا بود، در قالبی شعرگونه به همگان بنمایاند. کوپر در 1827 معلم مدرسه و پس از آن در 1829 خطبهپرداز متدیست برای عوام شد. وی برای روزنامة Leicestershire Mercury، تا وقتی که بهخاطر حمایتش از چارتیسم در 1841 اخراج نشده بود، مطلب مینوشت و پس از آن سردبیر چندین هفتهنامة چارتیست شد. در 1842 در کارخانههای سفالگری میگشت و کارگران را به حمایت از اعتصاب عمومی ترغیب میکرد. در 1843 به اتهام فتنهانگیزی به زندان افتاد و حماسة منظومش را در همین مدت دوسالة زندانی بودنش نوشت. بعد از 1856، در پی مجادلهای که با یکی رهبران چارتیست به نام فرگِس اوکانِر داشت، شور سیاسی او کمرنگ شد و به نوشتن در دفاع از مسیحیت روی آورد.
