(ت. 1603، پاریس، فرانسه- و. 23 سپتامبر 1675، پاریس) ادیب و صاحبنظر در دستور زبان و شیوة نگارش که او را بهخاطر نقش تعیینکنندهاش در پایهگذاری فرهنگستان زبان فرانسوی، آغازگر مکتب کلاسیک در ادبیات فرانسه میدانند. کونرار در یک جامعة خشکمذهب و بدون اینکه بتواند زبان لاتینی یا یونانی بیاموزد بزرگ شد و بااینحال، توانست به محض رهایی از قیومیت پدرش زبان ایتالیایی و اسپانیایی را بیاموزد. پس از آن، در 1627 موفق به احراز منصب مشاور و منشی شاه شد و در پی آشناییاش با جامعة ادبی، شروع به پایهگذاری کتابخانة عظیمی کرد. از حدود 1629، هر هفته نویسندگان مختلف به خانة کونرار میآمدند. این نویسندگان، پس از تشکیل فرهنگستان زبان فرانسوی و در فاصله بین 1634 تا 1635، هستة اصلی آن را تشکیل داده، دبیر دائمی را به کونرار، که مستحق آن نیز بود، محول کردند. وی از آن پس چون خود را «حاکم» بلامنازع در حوزه زبان فرانسوی یافت، به نظارت بر آثار بسیاری از نویسندگان که در خلاقیت و نبوغ نویسندگی بسیار فراتر از او بودند مشغول شد و نسخههای دستنوشته و چاپی آنان را از لحاظ املا، دستور و ترتیب واژگان تصحیح نمود. از آثار خود کونرار تنها دو کار او، ثبت وقایع فراند (اعترافات علیه حاکمیت کاردینال مازارن) در پاریس و تعداد یادداشت مبسوط دربارة شخصیتهای تاریخی و ادبی، هنوز اهمیت خود را حفظ کردهاند.
