داستان خودزندگینامهای، اثر نویسندة انگلیسی تامس د کوئینسی، که نخستینبار در 1821 در دو بخش در نشریه The London Magazine و سپس در 1822 بهصورت کتاب، به همراه ضمیمهای به چاپ رسید. نخستین چاپ اعترافات، که مقصود از آن، طبق اذعان نویسنده، هشدار به خوانندگان در مورد خطرهای تریاک بوده، تلفیقی است از جذبة داستان افشاگرانة ژورنالیستی از زبان یک معتاد دربارة آفت اجتماعی اعتیاد، با تصویری وسوسهانگیز (تقریباً متضاد با اولی) از شعف حاصل از اعتیاد به مواد مخدر. نثر بسیار شاعرانه و تخیلی اعترافات آن را تبدیل به یکی از شاهکارهای سبکی ماندگار در ادبیات انگلیسی کرده است. اگرچه د کوئینسی روایتش را جایی به پایان میرساند که دست از مواد مخدر برداشته است، اما تا آخر عمرش معتاد به تریاک بود. او در 1856 اعترافات را بازنویسی کرد و توصیفاتی از رؤیاهای ملهم از تریاک بر آن افزود که قبلاً در حدود 1845 نیز، تحت عنوان «آههایی از ته دل» (Suspiria de Profundis) در نشریهBlackwood's Magazine منتشر شده بود. با وجود این، سبک ادبی موجود در نسخة بازنویسیشده، تا اندازهای مشکل، پیچیده و حتی دارای اطناب است و از تأثیر هنری متن اولیه بهسبب اضافهها و انحراف از موضوع کاسته شده است.
