(کانفسیو آمانتیس)، شعری از جان گاوئر مربوط به اواخر قرن چهاردهم. کانفشیو (که حدود 1386 آغاز شد) به 33000 بیت هشت هجایی میرسد و در قالب مجموعه حکایات برجستهای از عشق بیان میشود که این عشق در چارچوب اعتراف یک عاشق به کشیش الهة ونوس قرار میگیرد. کشیش- جینیوس- به شاعر- آمانسس- هنر عشق مادی و معنوی را تعلیم میدهد. حکایتها عمدتاً از منابع کلاسیک و قرون وسطایی اخذ شده و با ظرافت و هنر روایی سنجیدهای بیان شدهاند که امروزه اصلیترین جاذبة کار گاوئر را تشکیل میدهد. بسیاری از افسانههای کلاسیک (خصوصاً آنها که از «دگردیسیهای» (Metamorphoses) اُوید گرفته شده) اولین حضور متعددشان را در ادبیات انگلیسی در کانفشیو نشان میدهند.
