نمایش نقابی نوشته جان میلتن، که روز 29 سپتامبر 1634 در حضور جان اجرتون، کنتِ بریجواتر، در قصر لادلو در شرابشر به اجرا درآمد و در 1637 بدون ذکر نام نویسنده منتشر شد. میلتون این متن را به پیشنهاد هنری لوز به احترام رسیدن کنت به منصب «لرد پرزیدنت»ی ویلز و مارچ نوشت و موسیقی آن را نیز لوز سرود. کوموس نقابی علیه «نقاب» است، که رشادت فردی در پاکدامنی و پرهیزگاری را با مجالس درباری عیاشی و خوشگذرانی مقایسه میکند. این اولین اثر میلتون بود که در آن درونمایة اصلیاش یعنی تقابل خیر و شر، را به نمایش درمیآورد. این داستان تمثیلگونه حول محور بانوی پاکدامنی میچرخد که هنگام عبور از جنگلی از دو برادرش جدا میافتد. این بانو با کوموس جادوگر شریر- پسر باکوس و کیرکه- روبهرو میشود که با جادو او را در کاخش زندانی میکند. بانو در گفتوگو با او فلسفه لذتگرایانه کوموس را رد میکند و از پاکدامنی و خویشتنداری دفاع میکند. سرانجام دو برادرش با کمک روح حمایتکننده و سابرینا نیمف رودخانه، او را آزاد میکنند.
