[واژهای فرانسوی که در لغت به معنی کمدی اشکآلود است] گونهای از نمایشِ احساساتی فرانسوی قرن هجدهم که پلی میان سنت رو به زوالِ تراژدی نوکلاسیک اشرافی و ظهور نمایش بورژوای جدی ایجاد کرد. این کمدیها دعویِ سرگرمکننده بودن نداشتند؛ شخصیتهای بافضلیت در معرض بحرانهای مصیبتبار داخلی قرار میگرفتند و گرچه نمایش غمانگیز به پایان میرسید، اما خوبی پاداش داده میشد. بهترین نمونة این قالب در چهل و اندی از نمایشنامههای منظوم پیئر- کلود نیول دلا شاسه مانند «جانبداری مرسوم» (Le Préjugé à la mode, 1735) دیده میشود. تأثیر کمدی لارمویانت نامشخص کردن تمایزات میان کمدی و تراژدی، حذف هر دوی آنها از تئاتر فرانسه و تشکیل مبانی برای کمدی واقعگرایانة معاصرِ درام بورژوا بود؛ دنیس دیدرو با نمایش «پسر طبیعی دوروال یا امتحان تقوی» (Le Fils naturel, 1757)، پیشقراول آن بود.
