گروهی از بازیگران ایتالیاییِ کمدیا دلارته ایتالیا که در پاریس مستقر بودند. کمدی- ایتالیئن با کمک ملوکانة لویی چهاردهم در 1680 پایهریزی میشود و به این علت به این نام خوانده میشود تا میان نمایشهای هنرمندان ایتالیایی با نمایشهایی که از سوی هنرمندان کمدی- فرانسز، گروه تئاتر ملی فرانسه، اجرا میشد تمایز قائل شود. گروههای کمدیا دلارتة ایتالیا از قرن شانزدهم در فرانسه بر روی صحنه ظاهر شده بودند. در 1697 کمدی- ایتالیئنها شاه را با هجو همسر دومش دلخور کردند؛ آنها تا 1716، بعد از مرگ لویی، از فرانسه اخراج شدند. آنها قبل از اخراج، بهطور گستردهای واژهها و عبارات فرانسوی و گاهی تمام صحنهها را در تولیداتشان جای داده بودند. بعد از اینکه لویی چهاردهم رسماً گروه را مجاز به استفاده از زبان فرانسوی کرد، کمدی- ایتالیئن به بازار جدیدی برای نمایشنامهنویسان فرانسوی تبدیل شد. وقتی در 1716 به آنها اجازه داده شد به فرانسه بازگردند، بازیگران ایتالیایی بیش از پیش، آثار فرانسویِ نمایشنامهنویسان فرانسوی خصوصاً پیئر ماریوو را اجرا کردند، و از آن زمان تنها بخشی از روح کمدیا دلارته- حال و هوای خارجی و لودگی، دلقکبازیها، پانتومیم و همچنین تعدادی از شخصیتها- باقیماند. بازیگران فرانسوی جای ایتالیاییها را گرفتند. با تغییر ذائقهها، تولیدات کمدی- ایتالیئن به سمت opèra bouffe (اپرای کمدی) متمایل شد. در 1081، گروه با رقیب قبلیاش تئاتر فدو (Théâtre Feydeau) ادغام شد تا Opéra-Comique را تشکیل دهد و بهاینترتیب کمدی ایتالیئن منحل شد.
