نمایشنامهای در دو پرده نوشته ویلیام اینگ، که در 1949 منتشر و در 1950 برای اولینبار اجرا شد. این نمایش پیرامون زندگی بیحاصل داک و لولا است. داک، که درگیر زندگی 20 سالة بدون فرزندی شده، سرخوردگیاش را با الکل تسکین میدهد و درباره مری- مستأجر پانسیونشان- خیالپردازی میکند. لولا دردش را بهسبب این زندگی پوچ در دلتنگی برای شیبا، سگ گمشدهاش، بازگو میکند. هنگامیکه داک بهدلیل مستی عصبانی میشود، خانهاش را به هم میریزد و چیزی نمانده که لولا را هم بکشد، آن زوج وادار میشوند بهوضوح به زندگیشان نگاه کنند و متوجه عمق وابستگی دوجانبهشان شوند.
