(ت. 1492، مارینو، نزدیک رم [ایتالیا]- و. 25 فوریه 1547، رم) شاعر ایتالیایی که بیش از آنکه بهدلیل شعرش معروف باشد بهسبب شخصیتش و ارتباطاتش با چهرههای شاخص همعصرش خصوصاً میکلآنژ معروف است. ویتّوریا کولونا، که از خانوادة اصیلی بود، در 1509 با فردیناندو فرانچسکو داوالوس، مارکزه دی پسکارا، ازدواج کرد. وقتی شوهرش در 1525 مرد، به سرودن شعرهایی به یاد او همت گماشت که بهترین چاپ جدید آن «به یاد ایتالیا: یک قرن غزل از اشعار ویتوریا کولونا» (Spirituali Rime, 1882) است. او همچنین تعداد زیادی اشعار مذهبی نوشت، اما زندگیاش بیشتر از آثارش جذابیت داشته است. ویتوریا، که فردی عالم و متفکر بود و شخصیتی عاطفی و مذهبی داشت، بسیار مورد احترام لودوویکو آریوستوِ شاعر بود و دوست نزدیک دیگر چهرههای ادبی بهشمار میرفت که از آن جمله میتوان به یاکوپو سانادزاروِ شاعر، پییترو بمبو انسانگرا، نویسندة کتابچه «آیین رفتار» با عنوان «درباری» (Il cortegiano)، بالداساره کاستیلیونه و نیز چندین اصلاحگر دینی معاصر اشاره کرد. با وجود این پاکترین رابطة دوستی او با میکلآنژ بود که در 1538 با او در رم دیدار کرد و نامهها و غزلهای فلسفی زیادی با او رد و بدل کرد.
