جمع آنcolonsیاcola [یونانی آن kôlon به معنی اعضا، بخشی از یک قطعه، بندی از جمله] 1- بخش آهنگینِ یک سخن؛ خصوصاً در شعر یونانی یا لاتینی به بحر آهنگین وزن شعر غنایی («شعر غنایی» در مفهوم شعری که نغمهسرایی میشود؛ نه اینکه از حفظ یا با آواز خوانده شود) با الگویی مکرر و قابل تشخیص گفته میشود؛ همچنین بخشهای مختلفی که یک اسینارتتون را میسازند- شعری که از دو یا چند واحد موزون تشکیل شده که بدون هیچ مکثی در پی هم میآیند، اما با وقفهای- پایان درخواستی یا توصیه شدة یک کلمه بین دو وزن یا رکن- از هم جدا میشوند. 2-در نثر، به تقسیمبندی (مفهومی یا وزنی) سخنی گفته میشود که از جمله کوچکتر و کمتر مستقل است و از عبارات بزرگتر و کمتر وابسته است.
