(ت. 25 دسامبر 1721، چیچستر، ساسکس، انگلستان- و. 12 ژوئن 1759، چیچستر) شاعر دورة پیش از رمانتیک که او را یکی از بهترین شاعران غنایی انگلستان در قرن هجدهم میدانند. کالینز در کالجهای وینچستر و مگدالنِ آکسفورد درس خواند. وقتی تنها 17 سالش بود، چهار «گفتوگوی شبانان فارسی» (Persion Eclogues/ چاپ دوم با نام «گفتوگوی شبانان شرقی» در 1757) را خلق کرد. در 1744 او اثر منظومش را با نام «نامه: خطاب به سر تامس هنمر در باب ویرایش آثار شکسپیر» (Epistle: Address to Sir Thomas Hanmer on his Edition of Shakespeare's) منتشر کرد که دربردارندة «مرثیة استادانة او از سیمبلین» (Dirge from Cymbeline) بود. او در انتشار یک جلد کتاب قصیده با دوست شاعرش، تامس وارتون، همکاری کرد که این کتاب در 1746 بهصورت جداگانه منتشر شد. از مجموعة وارتون استقبال خوبی شد، اما «قصاید کالینز درباره چندین موضوع توصیفی و تمثیلی» (Odes on Several Descriptive and Allegorical Subjects) مورد توجه چندانی قرار نگرفت. گرچه مأیوس بود، اما تکامل این سبک را، که در «قصیده بهسمت سادگی» (Ode to Simplicity) آزموده بود، ادامه داد. در 1749 «قصیدهای دربارة خرافات رایج مناطق کوهستانی اسکاتلند» (Ode on the Popular Superstitions of the Highlands of Scotland) نوشت که بر بسیاری از نگرشها و علایق شاعرانه رمانتیک را پیشبینی میکند.
