نام کامل او ویلیام ویلکی کالینز (ت. 8 ژانویه 1824، لندن، انگلستان- و. 23 سپتامبر 1889، لندن) اولین سلطان داستانهای معمایی و نخستین رماننویس انگلیسی که در این نوعِ ادبی قلم زد. کالینز بعد از تحصیل در رشتة حقوق در موسسة لینکلن، در 1851 به مقام وکالت رسید، اما نشان داد استعداد کمی برای کارهای حقوقی دارد. در عوض، او به نوشتن رمان تاریخی روی آورد. اولین اثر منتشر شدة او «خاطرات زندگی ویلیام کالینز، آقا، آر. ای.» (Memoirs of the Life of William Collins, Esq., R.A., 1848) بود، خاطرهای دربارة پدرش که نقاش منظره بود. اندکی پس از آن آثار داستانیاش را آغاز کرد: «آنتونینا؛ یا سقوط روم» (Antonina; or, The Fall of Rome) و «بزیل» (Basil, 1852)، حکایتی رنگارنگ از فریب و انتقام در قالب طبقة متوسط معاصر و قطعاتی از رئالیسم انعطافناپذیر بود. در 1851 با چارلز دیکنز ارتباط برقرار کرد، ارتباطی که تأثیر سازندهای بر کار او گذاشت. کالینز با نوشتن پاورقی در نشریة ادواری دیکنز با نام Household Words همکاری کرد و نخستین اثر مهم وی یعنی «بانوی سفیدپوش» (The Woman in White, 1860 ) در کتاب «سرتاسرِ سال» (All the Year Round) دیکنز منتشر شد. «بدون نام» (No Name, 1862)، «آرماداله» (Armadale, 1866) و «سنگ ماه» (The Moonston, 1868) ازجمله موفقترین آثار بعدی او هستند.
