نام کامل او سیدونی- گابرئیل کولت (ت. 28 ژانویه 1873، سن- سوْر- ان- پوئیزای، برگوندی، فرانسه- و. 3 آگوست 1954، پاریس) نویسنده برجستة نیمة اول قرن بیستم فرانسه که رمانهایش، بیشتر به لذات و آلام عشق میپردازند و بهعلت فراخوانی حسی دقیق صداها، رایحهها و مزهها، ترکیبها و رنگها برجسته هستند. کولت در 20 سالگی با آنری گوتیهـ ویلارِ نویسنده و منتقد ازدواج کرد. او کولت را با کارهای ناشایست طبقه زنان عیاش پاریسی آشنا کرد. او استعداد کولت را در نوشتن کشف کرد و چهار رمان کلودین (1903-1900) را، که خاطرات زن جوان و بیخیالی است، با نام مستعار ویلی منتشر کرد. کولت با کنار گذاشتن ماجراهای شبهزندگینامهنویسیِ دختر سادة بیبندوبار، با دقت تمام به نگارش دربارة حیوانات پرداخت. او احساس میکرد بر ضد دنیای ناامیدکننده مردان قرابت شیطنتآمیزی با حیوانات دارد. او بعد از متارکهاش در 1906 بازیگر تماشاخانه شد. در طی این دوره چند سالی با ماکی دو بِلبوف (ماتیلد دِ مورنی) مراوده پیدا کرد. تلاشهای او برای نیل به استقلال منجر به نگارش «آواره» (La Vagabonde, 1910) و «اطلاعات جنبی تماشاخانه» (L'Envers du music-hall, 1913) شد. او همچنین با نگارش وقایعنامههای تئاتر و داستانهای کوتاه، با نشریه Le Matinهمکاری داشت. همة این آثار متعلق به دورانی است که کولت آن را سالهای نوآموزیاش («نوآموزیهای من» (Mes Apprentissages, 1936)) خوانده است. بعد از 1920، دهة انتشار شاهکارهای او بود؛ گروه اول این شاهکار بر محورِ جوان اندک فاسدشدة دوران بعد از جنگ جهانی اول میچرخد؛ مانند قهرمانِ فاسدِ «عزیز» (Chèri, 1920) و «آخرین شری» ( La Fin de Chéri, 1926)- با معشوقه مسنتر و زن جوانش- و نوجوانان «گندم نارس» (Le Blé en herbe, 1923)، که داستانش به از دست رفتن معصومیت میپردازد؛ در گروه دوم آثار برجستهاش، او به طبیعت دوران کودکی شادمانش برمیگردد؛ مثلاً در «خانة مادرم» (La M'aison de Claudine, 1922) و «سیدو» (Sido, 1430)، که مکاشفههایی شاعرانه درباره دوران کودکیاش هستند. کولت در 1935 با موریس گودتکه ازدواج کرد که خاطراتش را از زندگی مشترکشان در قالب کتاب «نزدیک کولت» (Près de Colette, 1955) منتشر کرد، آثار بعدی او مضامین متفاوتی داشتند. در «آن خوشیها» (Ces Plaisir, 1932)، که بعداً با نام «سره و ناسره» (Le Pur et L'impur, 1941) منتشر شد، او ابعاد امیال جنسی زنها را مورد بررسی قرار میدهد. «گربه» (La Chatte, 1993) و «زوج» (Duo, 1934) برداشتهایی از حسادت است. از کتاب «ژیژی» (Gigi, 1944)، داستان دختری که دو خواهر پا به سن گذاشته او را بزرگ میکنند تا روسپیِ درباری شود، هم برای نمایش تئاتر و هم فیلم اقتباس شده است. کولت عضو فرهنگستان سلطنتی بلژیک (1935)، فرهنگستان گونکور فرانسه (1945) و مقام بلندپایة لژیون دونور شد.
