(ت. 16 آگوست 1895، کورفو، یونان- و. 17 اکتبر 1981، ژنو، سوئیس) رماننویس، روزنامهنگار و دیپلمات سوئیسیـ یهودی متولد یونان که بهخاطر نگارشِ سهگانهای که به رمان «معشوقه سالار» (Belle du Seigneur, 1968) ختم میشود، معروف است. کوئن در ژنو درس حقوق خواند، شهروند سوئیس شد و در کسوت نویسنده و کارمند دولت آغاز بهکار کرد. در 1921 «گفتار یهودی» (Paroles juives) را، که بررسی دین یهود است، نوشت. او در اولین رمانش «سولال» (Solal, 1930)، که برگرفته از نام شخصیت داستان است، تلاش میکند پرورش یهودی خود را با نقشش در قامت دیپلماتی بینالمللی تلفیق کند. داستان او در «مانژکلو» (Mangeclous, 1938) و معشوقه سالار ادامه مییابد. در میان دیگر آثار کوئن نمایشنامة یکپردهای «ازیکیئل» (Ézéchiel, 1956) و خاطره «کتاب مادرم» (Le Livre de ma mère, 1954)، «ای شما، انسانهای برادر» (Ôvous, frères humains, 1972)، «دفترچه یادداشتها» (Carnets 1978, 1979) بهچشم میخورد. عمدة آثار او در مجموعة «گلچین» (Oeuvres, 1993)، که پس از مرگش منتشر شد، دیده میشود.
