نظم چهارپاره فکاهی در خطوطی متفاوت از نظر طولی، و مقفّا و معمولاً درباره شخصی است که در قافیه اول از او نام برده میشود. این نوع قالب منظوم و کمدی برای زندگینامه خودنگاشت را ادمند کلریهیو بنتلی ابداع کرد که آن را در «زندگینامه برای مبتدیها» (Biography for Beginners, 1950) آغاز و در «زندگینامه بیشتر» (MoreBiography, 1929) و «زندگینامة بیاساس» (Baseless Biography, 1939) ادامه داد. طنز این قالب در نواقص عمدی موجود در ارکان آن قرار دارد. مَتَل بهصورت نظم چهارپاره در چهار سطر و با دو جفت قافیه نوشته میشود که اولین مصراع آن بدون استثنا به نام موضوع نظم ختم میشود: بعد از خوردن شام، اراسموس به کلت گفت نباش چاپلوس که کلت با کمی خشم و اصرار از او خواست که کند تکرار تعداد تکیهها در هر مصراع نامنظم است و معمولاً یک مصراع کشیده میشود تا گوش را بنوازد. از دیگر ضروریات یک متل موفق، قافیه نامناسب است. برای مثال در «سروانتس» (Cervantes) اثر بنتلی: مردم اسپانیا فکر میکنند سروانتس برابر است با نیم دوجین دانتس عقیدهای که بدشان میآید عمدتاً از آن مردم ایتالیا. سر فرانسیس منل، دابلیو. ایچ. اُدن و کلیفتن فدیمن تعدادی از مهمترین متلها را نوشتهاند.
