نام کاملاو کلئوپاترا هفتم تئا فیلوپاتور («الهة دوستدار پدر») (ت. 69 ق. م- و. 30 آگوست 30 ق.م، اسکندریه) ملکه مصریِ مشهور در تاریخ و نمایش، عاشق جولیوس سزار و بعدها همسر مارک آنتونی. او با مرگ پدرش، پتولمی دوازدهم، در51 ق.م. ملکه شد و بهترتیب با دو برادرش پتولمی سیزدهم (47-51) و پتولمی چهاردهم (44-47) و پسرش پتولمی پانزدهم سزار (30-44) در قدرت شریک شد. پس از آنکه سپاهیان رومی اوکتاویان، (امپراتور آینده آوگوستوس) نیروهای متحد آنها را شکست داد، آنتونی و کلئوپاترا خودکشی کردند و مصر تحتسلطه رومیها قرار گرفت. جاهطلبی کلئوپاترا که چیزی از زیبایی او کم نداشت، بهطور جدی سیاست روم را در مقطعی حساس تحتتأثیر قرار داد، و او- برخلاف دیگر زنهای دوران باستان- مظهر نمونه نخستین زن افسونگر دوران رمانتیسم است. ادبیات کهن دربارة کلئوپاترا فراوان و عمدتاً خصمانه است. بعدها نویسندگان، سازگاری بیشتری نسبت به او نشان دادند. ویلیام شکسپیر اولین کسی بود که کلئوپاترا را در نقشِ «یک نجیبزاده عاشق» (grande amoureuse)، که توصیف شکوهمندی از اوست، عرضه میکند. جان درایدن در «همه برای عشق: یا جهان از دست رفته» (All For Love; or The World Well Lost, 1977) و جرج برنارد شاو در «سزار و کلئوپاترا» (Caesar and Cleopatra, 1901) از دیگر نویسندگانی هستند که از زندگی کلئوپاترا الهام گرفتهاند.
