جمع آنclausulae [لاتین، به معنی پایان، انتهای یک دورة بلاغی، گرفته شده از claudere به معنی پایان دادن] در فن بلاغت لاتینی و یونانی به پایان موزون یک جمله یا یک عبارت و یا به آهنگ پایانی گفته میشود. کلاژولا بهطور اخص در ضرباهنگ نثر لاتین باستان و سدههای میانی مهم است؛ برای نمونه بیشتر کلاژولاهای موجو در سخنرانیهای سیسرو از الگوی خاصی پیروی میکند و مشخصاً از گونههایی خاص از پایانهای آهنگین احتراز میکند. کلمات آخر یک خطابه، عنصر مهم تأثیرگذاری آن خطابه بود.
