(ت. 13 ژوئن 1793، هلپستن، نزدیک پیتربرا، نورتمپتنشر، انگلستان- و. 20 می 1864، نورتمپتن، نورتمپتنشر) شاعر روستایی مکتب رمانتیک. کلئر در فقر شدید بزرگ شد و از 7 سالگی شروع به چوپانی کرد. هرچند دسترسی او به کتاب کم بود، اما استعداد شعری و حافظة عجیبی داشت که از سنین پایین آشکار شد و با تصنیفهای عامیانه خانوادهاش پرورش یافت. در آغاز کار عمدتاً تحتتأثیر شاعر اسکاتلندی، جیمز تامسن، بود. در 1820، اولین کتابش به نام «اشعار توصیفی از زندگی و چشمانداز روستایی» (Poems Descriptive of Rural Life and Scenery) چاپ شد و شور و هیجانی ایجاد کرد. کلئر به لندن رفت، جایی که در محافل روز شهرتی بهدست آورد. در همان سال، با مارتا ترنر، دختر کشاورز همسایهشان و کسی که از وی در اشعارش با عنوان PattyoftheVale یاد میکرد، ازدواج کرد. ازآنپس با بداقبالی فزاینده روبهرو شد. دومین کتاب شعرش با استقبال کمی مواجه شد. سومین مجموعة شعر او به نام «گاهشمار چوپان؛ با داستانهای دهکده و دیگر اشعار» (The Shephered's Calender; with Village Stories and Other Poems, 1827) اگرچه اشعار بهتری را دربر میگرفت، ولی به همان سرنوشت دچار شد. فقر، نداشتن حامی و نوشیدن مشروبات الکلی صدمات زیادی به سلامتیاش وارد کرد. آخرین کتابش «قریحة شاعریروستایی» (The Rural Muse, 1835) را هر چند منتقدان ستودند ولی باز فروش کمی کرد. دوباره کلئر از اوهام رنج کشید. در 1837 با وساطت ناشرش، در تیمارستانی خصوصی در های بیچِ اپینگ بستری شد و چهار سال آنجا ماند. سلامتی او افزایش یافت، ولی به غربتزدگی دچار شد و در ژوئن 1841 از آنجا گریخت. او هشتاد مایل پیاده و بیپول بهطرف نورتبرا رفت، از کنار جاده علف خورد تا سد جوع کند. او شرح رقتانگیز و منثور این سفر عجیبش را در نامههایی که خطاب به همسر خیالیاش «مری کلئر» نوشته، بر جای گذاشته است. حدود هفتماه در خانه بود، اما در پایان 1841 دیوانه شناخته شد. بیستوسه سال پایان زندگی را در تیمارستان اندروزِ نورتمپتن گذراند و با انگیزهای عجیب و سیریناپذیر بسیاری از بهترین اشعارش را سرود. «گزیدة اشعار و نثر» (Selected Poems and Prose)او را اریک رابینسون و جفری سامرفیلد در 1966 ویرایش و چاپ کردند.
