رسالهای فلسفی که به دفاع از مسیحیت میپردازد و توسط فیلسوف قرون وسطا، سنت آگوستین، با نام De civitate Dei در حدود 413 تا 426 نوشته شده است. شهر خدا، که شاهکار فرهنگ غربی است، در پاسخ به مشرکینی نوشته شده است که ادعا میکردند غارت و چپاول روم توسط بربرها (غیررومیها) در 410 یکی از عواقب سرکوب بتپرستان بهوسیله امپراتورهای مسیحی است. سنت آگوستین تأکید کرد که برعکس، مسیحیت شهر را از نابودی کامل نجات داد و سقوط روم حاصل فساد اخلاقی ساکنان است. او همچنین به ارائه دیدگاه خود درباره دو نوع جامعه پرداخت: (شهر خدا) جامعه مقربین خدا و (شهر انسان) جامعه ملعون و جهنمی. این شهرها در واقع تجسم نمادینی از دو قدرت معنوی ایمان و بیاعتقادی هستند که از زمان هبوط آدم و حوا، با یکدیگر در مبارزهاند. همچنین سنت آگوستین تفسیر الهی خود را از تاریخچه بشریت دارای سیر خطی و از قبل تعیین شده میداند که با آفرینش آغاز شده است و با بازگشت مسیح خاتمه مییابد. شهر خدا یکی از نافذترین آثار قرون وسطا است. فرضیه معروف سنت آگوستین که مردم بهواسطه گناهکاری به دولت نیاز دارند الگویی برای روابط دولت- کلیسا در قرون وسطا محسوب میشود.
