نام اصلی او چینو دِی سیگیبولدی (ت. حدود 12700، پیستویا نزدیک فلورانس [ایتالیا]- و. 37- 1336، پیستویا) حقوقدان، شاعر و نثرنویس ایتالیایی که شعرش به «سبک دلنشین جدید» (dolce stil nuovo) نوشته شده که دانته آن را ستوده و تأثیر بسیاری نیز بر پترارک داشته است. با تکمیل کتاب تفسیر لاتینش، «تحقیقاتی در زمینه قانون» (Lectura in Codicem)، که بسیار مورد تمجید واقع شده است، درجه دکترایش را در حقوق دریافت کرد و سپس حقوق را در چند دانشگاه تدریس کرد. در 1334 او به پیستویا بازگشت و بقیه عمرش را در آنجا گذراند. چینو یکی از پرکارترین شاعران «سبک دلنشین» جدید است؛ معمولاً علیرغم این حقیقت که دانته در «در باب سخنپردازی عامیانه» (De vulgari eloquentia) او را بهترین شاعر عشقی ایتالیایی نامیده است، نسبت به سایر شعرای این مکتب سطح پایینتری دارد. بعضی از اشعار وی شرححالی است مثلاً شعر بزمی وی به دانته در مورد مرگ بئاتریچه. اکثر اشعار وی، بیشتر بهخاطر گیرایی تا مضمون یا عمق عاطفی و احساسی آن ستایش شده است. پترارک چینو را استاد خود میدانست و شعری در غم مرگ وی برایش سرود که از موضوعات و مضامین شعر چینو بهعنوان مضامین شروع شعر خودش استفاده کرده است.
