(ت. 6 نوامبر 1671، لندن، انگلستان- و. 11 دسامبر 1757، لندن) بازیگر، مدیر تئاتر، نمایشنامهنویس و دارای لقب ملکالشعرایی انگلستان که نمایشنامة «آخرین حقه عشقیااحمق شیکپوش» (Love’s Last Shift; or, The Fool in Fashion, 1696) او عموماً بهعنوان یکی از نخستین کمدیهای احساسگرا، یعنی قالبی در نمایش که حدود یک قرن بر تئاتر انگلستان غلبه داشت، بهشمار میآید. زندگینامه خودنگاشت او با عنوان «چیزی به اسم زندگی آقای کالی سیبر» (AnApology for the Life of Mr. Colley Cibber, 1740) بهترین ارزیابی از تئاتر زمان او را دربر دارد و مطالعه با ارزشی در هنر بازیگری، بهصورتیکه در زمان او انجام میشد، محسوب میشود. سیبر کار بازیگری را در 1690 در تئاتر دروری لینِ لندن آغاز کرد. او نمایشنامه آخرین حقه عشق را برای این نوشت که برای خود در بازیگری نقشی تدارک کند؛ و این نمایش شهرت او را هم بهعنوان بازیگر و هم نمایشنامهنویس تثبیت کرد. سر جان ونبرو، نمایشنامهنویس معروف، نمایشنامه سیبر را با تکلمهای با عنوان «عودت یا تقوای متزلزل» (The Relapses; or, Virtue in Danger, 1696) جلوهای دیگر داد. سیبر در 1700 نمایشنامه «ریچارد سوم» (RichardIII) ویلیام شکسپیر را با اقتباس خود روی صحنه برد و این تنظیم برای حدود 150 سال، به قرائت رایج از این نمایشنامه در عرصه اجرا تبدیل شد. سیبر نمایشنامههای دیگری از نوع کمدی آداب مثل «او میخواهد، او نمیخواهد» (She wou’d, and She wou’d not, 1702) و «همسر ولنگار» (The Careless Husband, 1704) نوشت. در 1710 سیبر یکی از اعضاء «گروه سه نفره» معروفی بود که در کسوت بازیگر- مدیر موجب شهرت بیحد تئاتر دروری لین شدند. بعد از مرگملکه انوارد عرصة سیاسی شد و به نوشتن و اجرای نمایشنامههایی پرداخت (بهویژه اقتباسی از «تارتوف» اثر مولیئر با عنوان «نامنصف» در 1717) که در طرفداری از حزب ویگ بود و این کار او با چنان انرژی و مهارتی همراه بود که در 1730 او را به ملکالشعرایی رساند. در 1728، سیبر نمایشنامه «شوهر عصبانی» (The Provok’d Husband) نوشتة ونبرورا، که با مرگ او در 1726 ناتمام مانده بود، تکمیل کرد. آخرین حضور سیبر بر صحنه تئاتر 15 فوریه 1745 در نمایشنامه «شاه جان» (King John) شکسپیر بود که خودش آن را تنظیم کرده بود.
