(«بهار و پاییز [سالنامه]») اولین تاریخ وقایعنگارانه چینی، گفته میشود تاریخ سنتی لو است که کنفوسیوس آن را بازنویسی کرده است. چونچیو یکی از پنج اثر کلاسیک (Wu Jing) اصول و عقاید کنفوسیوس است. نام آن، در واقع مخفف «بهار، تابستان، پاییز، زمستان» است که از سنت قدیم تاریخگذاری حوادث بهوسیله فصل و همچنین سال اقتباس شده است. این اثر شرح کامل ماه به ماه- اگرچه فوقالعاده مختصر است- حوادث مهم دوازده دوره حاکمان لو، ایالت بومی کنفوسیوس، است. شرح وقایع از 722 قبل از میلاد آغاز میشود و کمی قبل از مرگ کنفوسیوس (479 ق.م.) خاتمه مییابد. گفته میشود که کتاب بهگونهای ظریف و موشکافانه حوادث را از جنبه اخلاقی مورد قضاوت قرار میدهد. مانند موردی که کنفوسیوس عمداً عنوان فرمانروای فاسدی را حذف میکند. شهرت چونچیو عمدتاً بهدلیل «زو ژوان» (Zuo zhoan) است، تفسیری (zhuan) بهوسیلة محققی به نام زو (Zuo) که تاریخ و هویت او حتی از نامش نامشخصتر است (احتمالاً زوکیو مینگ یا زو کیومینگ). دو تفسیر دیگر راجع به چونچیو به شهرت آن افزودند. همچون زو ژوان، «گونگیانگ ژوان» (Gongyangzhuan) و «گولیانگ ژوان» (Guliang zhuan) به نام نویسندگان خود هستند. هر سه تفسیر در میان فهرستهای جایگزین برای آثار کلاسیک نه، دوازده و سیزده کنفوسیوسی قرار دارند.
